Rozgorzała dyskusja na temat opłat za wędkowanie na wodach PZW. Wędkarze dziwią się i pytają, dlaczego dla jednych opłata jest wyższa, a dla drugich niższa i skąd takie różnice w zależności od miejsca. Pytania i wątpliwości postanowiliśmy rozwikłać w samym PZW. O tym skąd biorą się różnice opowiada rzecznik Związku Antoni Kustusz.

Polska ma różnych dzierżawców wód, którzy zgodnie z prawem gospodarowania wodami mają prawo wyznaczać odpowiednie opłaty zależne od kosztów utrzymania danego zbiornika. Nie omija to również PZW, który jest największym dzierżawcą wód w Polsce
Wracając do samych źródeł podziału, to przypomnę, że wody w PZW dzielimy na: wody ogólnodostępne, takie jak rzeki i duże zbiorniki zaporowe oraz łowiska specjalne, czyli małe zbiorniki, zamknięte wody, które mają komercyjny charakter, a z których wpływy mają być przeznaczane wyłącznie na utrzymanie. To zbiorniki, które mają się samofinansować.

Dzierżawcy wód ustalają różnego rodzaju składki: ogólnokrajowe – członkowskie oraz składki związane z ochroną i zagospodarowaniem wód, które wyznaczają i którymi dysponują okręgi. Ich wysokość zależy od kosztów utrzymania danej wody, stąd ustalane są one indywidualnie. Dla przykładu powiem, że w okręgu mazowieckim składka ta wynosi od 90 zł, a np w okręgu toruńskim. do 270 zł za rok. Maksymalne kwoty ustalone w danym okręgu uprawniają do wędkowania wszystkimi metodami i na wszystkich wodach. Są oczywiście tacy wędkarze, którzy korzystają tylko z jednej metody, albo łowią tylko na jednym zbiorniku, oni nie muszą oczywiście płacić całościowej składki, płacą mniej, np. 70 zł na rok.

I tu pojawia się odwieczne pytanie – skąd więc biorą się różnice w wysokości składki dla wędkarzy? Odpowiedź jest bardzo prosta. Z jednej strony mamy koszty, prawda, jesteśmy organizacją społeczną, której dochody pochodzą ze składek. Drugi fakt wiąże się z tym, że - różni wędkarze łowią różnymi metodami, jedni łowią tak, drudzy tak. Podzieliliśmy więc wędkarzy, na tych którzy łowią najprostszymi metodami i tych, którzy bardziej oddziaływają na środowisko. My to nazywamy tzw. presją wędkarską, czyli ciężarem wykorzystania danej wody. Doszło jednak do absurdu, zaczęto bowiem różnicować wędkarzy nie tylko w zależności od metody połowu, ale i miejsca, tego czy łowi z łódki czy nie, czy po prawej czy lewej stronie zbiornika.

Zarząd główny PZW już w ub. roku apelował do okręgów, aby się opamiętały, ponieważ wędkarze przestali to traktować jako składkę, a raczej jako rodzaj haraczu. W efekcie, zarząd związku pod koniec sierpnia br. wydał uchwałę, zgodnie z którą okręgi muszą do końca listopada każdego roku ustalać jednolite składki, bez żadnych udziwnień, które miały miejsce do tej pory. I tak każdego roku. Uchwała wywołała burzę, ale okręgi nie mają wyjścia.

Dla wędkarzy mam natomiast radę – jeśli chcemy zorientować się skąd biorą się różnice w wysokości składek, za co płacimy, najlepiej najpierw zorientować się co to za zbiornik czy prowadzone są na nim jakieś szczególne zarybienia, bo to często jest powodem tego, że składka jest wyższa. Okręgi wiedzą najlepiej, dlaczego akurat na danym zbiorniku składka jest wyższa, a na drugim nie, ponieważ nimi bezpośrednio zarządzają. Rozumiem, że wędkarze płacą składki członkowskie oraz na ochronę i zagospodarowanie wód, ale nie można mówić o dopłatach do składek. Wszystko jest kwestią rozliczenia danego zbiornika przez okręg. Nie może być tak, że ustala on sobie kwoty jak tylko mu się to podoba, nad nim stoi fiskus…

rozmawiała Martyna Mikulska www.wedkuje.pl